Schnifis 2005. Voor het tiende jaar op rij.
Op koninginnedag kwam Cumulus goed in beweging. Vanuit Oss/Nistelrode, Berkel en
Rodenrijs en Horst vertrokken volgepakte auto’s weer richting Schnifis. Op
enkele file’s na verliep de reis volgens plan en kwamen we om plm. 15.30 uur in
Schnifis aan.
Een blauwe lucht, met schermen, en een temperatuur van 29 graden. Natuurlijk
waren er een paar vroege vogels bij die al gevlogen hadden.
Onze twee cursisten hadden al boodschappen gedaan en een pilsje gedronken.
De logeeradressen lagen dit jaar verspreid over Hubert, Düns, Thüringen, St.
Gerold en de campings in Nüziders en Nenzing. Goed voor zo’n 30 personen.
Na de kennismaking met onze gastheer en gastvrouw volgde het gebruikelijke
ritueel, bekijken van de landingsplaatsen, wat uitleg en daarna eten bij gasthof
Löwe in Röns.
Zondagmorgen; de lokale club had hun jaarlijkse kampioenschap maar dat was voor
onze piloten geen probleem, vliegen wie vliegen kan. De cursisten konden bij de
vliegschool het nodige materiaal ophalen en naar de oefenhelling. Deze hadden we
voor ons alleen.
De eerste vliegpogingen bleken nog niet mee te vallen, Wijnand ging met zijn
Electron als een speer de helling af maar er tegen op was wat anders, Antonie’s
scherm was een maatje te groot voor hem, er was bijna geen zuchtje wind en de
temperatuur begon weer aardig richting 30 graden te schuiven. Maar toch werden
er enkele kleine huppelvluchtjes gemaakt. Het begin was er. Tussendoor landden
de andere clubleden bij het kapelletje, Bert en Marcel met hun gloednieuwe Muse
schermen en Jos en Bart met hun nieuwe zitje.
Toen na de middag de wind te sterk werd zijn we boven op de startplaats gaan
kijken.
Hier kwamen we Luuk en gastvlieger Maurice tegen die terug waren van een
geweldige vlucht.
Met z’n drieën waren ze vertrokken, Rob doorgevlogen naar St. Anton ( plm. 50
km), Luuk en Maurice zijn halverwege teruggevlogen naar Schnifis. Mooie
prestatie!!!
‘s-Avonds gegeten in Schlins.
Maandag; Scherm van Antonie geruild en wat andere zaken geregeld bij de
vliegschool.
Omdat de kabelbaan gesloten is op maandag konden de piloten met het schoolbusje
naar boven. Wijnand en Antonie moesten nog een keer naar de oefenhelling. Er was
nu een beetje wind en de starts gingen aanmerkelijk beter. Nu naar boven voor
het echte werk. Beiden werden voorzien van een radio en kregen nog wat
informatie over de te vliegen route. Zonder een spoor van nervositeit vertrokken
ze na elkaar voor hun eerste bergvlucht. Geheel zelfstandig het circuit gevlogen
en een goede landing gemaakt bij het kapelletje. Er zat nog een tweede vlucht in
voor hen, snel met auto’s naar boven, zelfstandig starten en vliegen. Toen ik
naar beneden vloog zag ik dat Arie Hoogenboom een noodlanding op de helling
gemaakt had. Gelukkig zonder schade of letsel. Na mijn landing bleef ik beneden
om de verrichtingen vanaf het landingsterrein te bekijken. Intussen dwarrelden
ook Bert en Marcel voor hun laatste paar vluchten voor de Sopi bij het
kapelletje neer. Rob Nelissen maakte proefvluchten met de Gin Bolero en de Ozone
Buzz
Via de radio kreeg ik door dat Wijnand en Antonie weer gestart waren. Wijnand
kwam heel hoog boven het dal aan en ik besloot om hem eens oren te laten
trekken. Zijn handen gingen wel omhoog maar er volgden geen oren. Wel maakte het
scherm een knikbeweging. Dan maar met 360-graden-bochten hoogte afbouwen. Dat
werkte prima en met een mooie landing was zijn tweede vlucht een feit. De oren
waren niet gelukt omdat hij aan de B-lijnen had getrokken.
Antonie was ook boven het dal aangekomen en bleef maar stijgen. Door de nadering
van een koufront werd hij met de warme lucht uit het dal steeds verder omhoog
gezet.
Ook maar oren trekken. De handen gingen omhoog en het scherm kreeg grote
hangoren.
Door hem met gewichtsverplaatsing te laten draaien begon hij toch snel hoogte te
verliezen.
Een circuit met oren tot bij het kapelletje, oren eruit en een perfecte landing.
Grandioos!
Even later begon het door de nadering van het front steeds harder te waaien en
het vliegen was afgelopen.
Dinsdag; slecht weer, regen. Bij de school de examenopgaven gehaald. ‘s-Middags
examen gemaakt. Beiden geslaagd met maar heel weinig fouten! Luuk, Rob, Maurice
en Arie besloten naar Italië te gaan in de hoop op beter weer???
’s-Avonds eten op de camping in Nenzing.
Woensdag; na de regen van dinsdag trok het toch weer wat open. Naar boven dus.
De wind wisselde steeds tussen NW en ZW. Tussendoor moesten we soms lang wachten
voor er gestart kon worden. Wijnand en Antonie konden nog elk twee vluchten
maken, geheel zelfstandig.
Stephan en Rob ( met Buzz) demonstreerden stijle stijlspiralen, Rob in korte
broek en Stephan met geluidseffecten.
Marcel maakte zijn 40ste hoogtevlucht. Een derde vlucht die dag zat er niet meer
in voor Antonie en Wijnand. Jammer. ’s-Avonds weer regen.
Gegeten bij restaurant ’t Veule.
Donderdag; regen, veel regen. Examens ingeleverd bij de vliegschool. Rien en
Oliver waren ook gearriveerd na een nachtje rijden. Na het uitdraaien en
bekijken van het weerbericht besloten ze echter ook door te reizen naar Italië.
Antonie en Wijnand kregen de Schulungsbestätigung uitgereikt en vertrokken weer
richting Nederland. En ja, na donderdag komt vrijdag, nieuwe kans op nog een
vluchtje?
We besloten tegen beter weten nog een nacht te blijven en vrijdags terug te
rijden naar Cumulusland.
De vliegweek had beter kunnen zijn maar is al met al toch wel geslaagd.
Bert en Marcel gefeliciteerd met het behalen van de Sonderpilotenschein!
Antonie en Wijnand gefeliciteerd met de Schulungsbestätigung en de theorie voor
de Sonderpilotenschein. Nu de vluchten nog.
Op ons eigen vliegterrein kunnen we in elk geval weer enkele nieuwe schermen
bewonderen,
t.w een Gin Bolero en een Ozone Buzz.
Ruud.